DrukujDrukuj

Parafia św. Mikołaja w Ludzisku

Współautorzy:
  • pestap

Parafia św. Mikołaja w Ludzisku - pierwszy raz wzmiankowana jest w spisach świętopietrza z lat 1325–1327. Proboszczem był Ks. Brykczy. Jest jedną z 9 kościołów w dekanacie inowrocławskim I archidiecezji gnieźnieńskiej.

Parafia należała początkowo do dekanatu raciążskiego w archidiakonacie kruszwickim na terenie diecezji włocławckiej. W XVI w. należały do niej następujące wsie: Ludzisko, Balice, Biskupice, Górki, Janowiec, Kobylniki, Kołuda Mała, Kołuda Wielka, Krusza Duchowna, Krusza Podlotowa, Krusza Zamkowa, Markowice, Mątwy, Rożniaty, Niemojewko, Ołdrzychowo, Piotrkowice, Skalmierowice.

W 1766 r. parafia została przyłączona do archidiecezji gnieźnieńskiej. W 1816 r. należała do dekanatu żnińskiego. Kościół był patronatu właścicieli Ludziska. Wezwanie św. Mikołaja biskupa i wyznawcy występuje od XVI wieku. W latach 1400–50 studiowało na Uniwersytecie Jagiellońskim 4 chłopców z Ludziska – istniała więc tu szkoła parafialna o wysokim poziomie nauczania.

Data fundacji kościoła nie jest znana. Z wizytacji bpa Karnkowskiego w 1577 r. wynika, że kościół stał już wtedy 239 lat.
W latach 1576 – 1595 był okupowany przez innowierców (kalwinistów) Ministrem w Ludzisku był wówczas Jakub Pruski. Drugi z kolei kościół względnie ten sam, po sprofanowaniu przez heretyków, został w 1599 r. konsekrowany przez bpa sufragana kujawskiego Franciszka Łackiego. Kościół ten był drewniany, jednonawowy z sygnaturką pośrodku dachu, zakrystią, prezbiterium i kruchtą: posiadał trzy ołtarze: główny – Trójcy Św., oraz boczne św. Mikołaja i Matki Bożej Studziannej. W 1855 r. został przez wizytatorów biskupich określony jako „bliski ruinie” i nie nadający się do użytku. W 1865 r. z inicjatywy ks. Michała Weyny a fundacji dziedzica Ludziska Jana Dąmbskiego, wybudowno nowy, murowany kościół w stylu neobarokowym, konsekrowany rok później przez dziekana Żnińskiego i proboszcza mogileńskiego Ks. Józefa Kluppa.

Po remoncie wnętrza, (głównie ołtarzy) został ponownie konsekrowany w 1905 roku. W 1932 roku został rozbudowany wg projektu architekta poznańskiego Łucjana Michałowskiego przez mistrza murarskiego Józefa Zielonackiego z Inowrocławia. W kościele znajdują się rzeźby Wawrzyńca Kaima i Piotra Trieblera, obraz w ołtarzu głównym i polichromie malował Józef Oźmin.
Obecna plebania, murowana wybudowana została w 1891 r. w miejsce starej, o konstrukcji ryglowo–szachulcowej.
Księgi: chrztów od 1662, małżeństw od 1622, zmarłych – od 1682.

Bibliografia

  • "Ludzisko - historia parafii" Katarzyny Hewner
Brak głosów