Kompleks klasztorny benedyktynek w Grudziądzu

Kompleks klasztorny benedyktynek położony jest w południowo – zachodniej części starego miasta. Założycielki tego klasztoru przybyły do Grudziądza w 1624 roku i objęły w swe posiadanie, istniejący kościół pod wezwaniem św. Ducha. Kompleks założono w 1631 r. z fundacji Jana i Justyny z Giebeł-Knutów Działyńskich. Po pożarze miasta w trakcie oblężenia w roku 1659, cała zabudowa klasztorna przestała istnieć. Nowy klasztor i tzw. Pałac Opatek a właściwie furta brama klasztoru Benedyktynek, wzniesione zostały w latach 1728 – 1731. W latach 1750/1752 odnowiono kościół i powiększono klasztor oraz wzniesiono (nie istniejący) dom księży. W latach 1818 – 1836 na polecenie władz pruskich, nastąpiła stopniowa kasata klasztoru. Kompleks przeznaczono na cele szkolne i mieszkania dla nauczycieli. Następnie mieściła się w części kompleksu Szkoła Muzyczna. W tej chwili cały kompleks, znajduje się w gestii Muzeum.
Cały kompleks utrzymany jest w stylu barokowym. Gmach główny jest murowany z cegły, piętrowy, otynkowany, o wysokich piwnicach, elewacja frontowa pięcioosiowa, szerokie wewnętrzne pilastry, wzniesiony został na rzucie nieregularnym, zbliżonym kształtem do litery L.
Najciekawszą tajemnicą są jednak piwnice w sporej części zagruzowane do dnia dzisiejszego.