Grubno

Grubno – wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie chełmińskim, w gminie Stolno.

Miejscowość zwana pierwotnie Grobno (potem Grobrne, Grobyn) wymieniona była w dokumencie Konrada Mazowieckiego z roku 1222, przekazującym ją jak wiele innych na ziemi chełmińskiej biskupowi Chrystianowi.

W XIII wieku w Grubnie mógł się znajdować warowny gród lub zamek, o którym mówią przekazy.
Zapiski z lat 1423-24 wskazują, że wieś była własnością rycerską niejakiego Aleksandra. W tych czasach cała ziemia chełmińska leżała w państwie krzyżackim.

Po roku 1466 (II pokój toruński) suwerenem był już król Polski, dlatego pojawiają się polskie nazwiska kolejnych właścicieli ziemskich: Orłowskich, Osieczkowskich, Konarskich, Tuchołków, Zielińskich.

W roku 1855 majątek nabył hamburski kupiec o włoskobrzmiącym nazwisku Ruperti.

Dwa lata później rozpoczął budowę nowego domu. Gdy schedę po ojcu przejął jego syn, dom został powiększony i otoczony rozległym parkiem w stylu angielskim. Mogło się to już stać w roku 1875, co sugeruje stalowa chorągiewka z tą datą, wieńcząca jedną z narożnych wieżyczek.

Dwukondygnacyjny murowany pałac posiada podpiwniczenie i poddasze. Dach jest czterospadowy, kryty nową blachą cynkową. Dachy dwóch narożnych wieżyczek pokrywają łupki.

Jako że obiekt stał na wzgórzu, rozciągał się z niego widok na Wisłę i pobliskie Chełmno (obecnie widok zasłaniają drzewa).

Ewidencja majątku dokonana w roku 1863 wymienia jako właściciela Carla Gustawa Ruperti' ego. Z akt notarialnych pod datą 1879 wynika, że dochód z gruntów Grubna przeznaczony był na utrzymanie wojska stacjonującego w Chełmnie.

W roku 1920, w niepodległej już Polsce, tutejsze ziemie rozparcelowano i oddano chłopom. Po II wojnie światowej majątek został znacjonalizowany i oddany w użytkowanie Ośrodkowi Doskonalenia Kadr Spółdzielczych, a potem Zespołowi Szkół Rolniczych.

W przypałacowym parku znajduje się ponad 1300 drzew i krzewów. Najstarsze drzewa pochodzą sprzed roku 1766. Są też stawy.

Źródło

Pomorska.pl