Cyganie

Cyganie pochodzą z Indii. Nie wiadomo dokładnie kiedy stamtąd wybyli. Przyjmuje się, że około dziewiątego wieku nagle wyszli z kraju, by poprzez Persję, Armenię dotrzeć w czternastym wieku do Cesarstwa Bizantyjskiego. Pierwsza wzmianka o Cyganach w Polsce pochodzi z 1401 roku.

Do Polski przywędrowali m.in. z Niziny Węgierskiej, Wołoszczyzny, przez Przełęcze Karpackie. Cała Europa była wówczas w drodze. Na drogach byli handlarze, cyrkowcy, włóczędzy i w tym czasie pojawiają się właśnie przepiękni, barwni Cyganie z zupełnie inną kulturą, innym językiem.

W kolejnych epokach zaczynają się prześladowania Cyganów, szczególnie w Cesarstwie Niemieckim i w Hiszpanii. Wówczas Cyganie uciekają z zachodniej Europy i w XVI wieku docierają do Polski największą falą. Zostają w naszym kraju jako Polscy Romowie. Bardzo dobrze żyło im się na wschodnich terenach Polski. Kontakty Cyganów z miejscową ludnością dotyczyły wymiany dóbr. Cyganie zajmowali się kowalstwem, rzemiosłami i wymieniali się swoimi produktami: patelniami, garnkami i innymi. Nie byli zatem ludnością żebraczą, mieli swoje profesje i zarabiali na życie.

W XIX wieku do Polski dotarła kolejna fala Cyganów: Kełderasze i Lowarzy. Ci pierwsi zajmowali się wyrabianiem kotłów z miedzi, mosiądzu, cynowaniem naczyń, a Lowarzy handlowali końmi. Obie te grupy wyróżniały się trochę od tych polskich Romów, którzy byli z nami od XVI wieku. Różniło ich to, że byli bardziej bogatsi w wyglądzie. Jak tylko napłynęli do Polski, to nie było artystów, którzy nie zaczęli by malować na swoich obrazach barwnych Cyganów. Powstawały też utwory poetyckie, opery na przykład "Karmen".

Zagładą dla populacji romskiej była II wojna światowa. Połowa Cyganów europejskich zginęła. W 1964 roku wydano w Polsce zakaz wędrowania w taborach. Początkowo nie wszyscy potrafili podporządkować się zakazowi. Z czasem jednak zmienili tryb życia na osiadły, zachowując swoje tradycje i obyczaje.

Źródło

• Pomorska.pl