Bronisław Kostkowski

13 czerwca 1999 roku papież Jan Paweł II, podczas pielgrzymki do Polski, beatyfikował 108 męczenników. Był wśród nich właśnie Bronisław Kostkowski.

Bronisław Kostkowski urodził się 11 marca 1915 roku w Słupsku. Jego rodzice, Marianna i Władysław, pochodzili z ziemi chełmińskiej, ze wsi Piątkowo, położonej niedaleko Kowalewa Pomorskiego. 19 grudnia 1919 roku państwo Kostkowscy z dwójką dzieci przeprowadzili się do Bydgoszczy. Zamieszkali przy ul. Mazowieckiej 4. Ojciec rodziny zatrudnił się na kolei, gdzie naprawiał osie lokomotyw i wagonów. Jego żona zajmowała się prowadzeniem domu i wychowaniem dzieci.

Mały Bronek, od 1 września 1922 roku, uczęszczał do czteroklasowej (później siedmioklasowej) Publicznej Szkoły Powszechnej im. św. Jana przy ul. Świętojańskiej. W 1926 roku podjął naukę w Męskim Państwowym Gimnazjum Humanistycznym przy ul. Grodzkiej.

Po maturze, w październiku 1936 roku, Bronisław rozpoczął studia teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku. W kwietniu 1939 roku przyjął dwa niższe święcenia kapłańskie, w czerwcu otrzymał promocję na czwarty kurs. Niestety, nauki nie zdążył podjąć. 7 listopada gestapo aresztowało biskupa Michała Kozala, rektora seminarium księdza doktora Franciszka Korczyńskiego oraz 22 alumnów. Był wśród nich Bronisław Kostkowski. Aresztowani zostali osadzeni we włocławskim więzieniu w bardzo ciężkich warunkach.

Hitlerowcy dopatrzyli się, że wujek urodził się w Słupsku, czyli w Rzeszy. Dlatego też postawili mu warunek: jeśli zrezygnuje z kapłaństwa, to zwolnią go z więzienia. Odmówił, choć zdawał sobie doskonale sprawę z konsekwencji tego czynu.

16 stycznia 1940 roku 42 księży i alumnów przewieziono do salezjańskiego klasztoru w Lądzie, spełniającego wówczas rolę obozu przejściowego. Tutaj hitlerowcy znowu złożyli Bronisławowi swoją wcześniejszą propozycję. W liście do rodziców napisał tak: "Jestem przygotowany na najgorsze. Zdawałem sobie z tego sprawę, gdy wstępowałem do seminarium. Wiedziałem, że jeśli zajdzie potrzeba, oddam życie Bogu w ofierze. Nie zawaham się umrzeć za Ojczyznę”.

26 sierpnia 1940 roku duchowni trafili do Szczeglina, skąd po dwóch dniach przewieziono ich do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen. 14 grudnia Bronisława Kostkowskiego przewieziono do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie otrzymał numer 22828. Współwięźniowie opowiadali, że Bronisław Kostkowski bardzo mężnie znosił obozową niedolę. Spieszył z pomocą innych, zwłaszcza starszym więźniom. Niestety, głód, ostry klimat i złe traktowanie zrobiły swoje. Bronisław Kostkowski zmarł 27 września 1942 roku. Był jednym z 1773 polskich duchownych, którzy zginęli w Dachau, ale jednym z nielicznych, którzy uczynili to, by nie sprzeniewierzyć się swojemu powołaniu.